13/04/2006

Santacara

Rodamos oitocentos quilómetros até a Navarra Media. Buscamos acougo nas súas achantadas terras e atopamos acollida en Santacara, unha vila de traspapelada historia que contabiliza pouco máis de mil veciños, tres bares, unha farmacia e unha sonada fábrica de repostaría. Campos de cebada, alfalfa e, na valga máis rica, gorentosas esparragueiras, videiras, amendoeiras e oliveiras. Fundada no século I a.C. como poboación romana co nome de Kara, logo foi cristianizada como Santacara. Unha torre medieval, demediada, que sobreleva con fachenda a súa ruína, vixía os seus horizontes. A ollada pérdese cara ás Bardenas, á chaira que arrodea a canle do río Aragón e ás vilas veciñas de Mélida, Traibuenas e Rada. Chegamos coa noite e nas rúas de Santacara manda o silencio e un ceo raso.

2 comentários:

Peke disse...

Vacacións tranquilas, logo. :)

emi disse...

Ian, cando poidas contacta conmigo. Xa saiu a Revista e gustariame agasallarte con algúns exemplares...

Moito obrigado

idgribas@usc.es