04/11/2008

Derrotas disciplinarias

«Os efectos directos [da crise] sobre a xente aínda non chegaron. Creo que veremos á xente saíndo á rúa cando os empregos e os servizos comecen a colapsar, cando se deixe de falar da banca. Serán as consecuencias dese colapso e non o colapso en si, o que saque á xente á rúa». A previsión é do cineasta Ken Loach. As crise alimenta a necesidade dun cambio de raíz. Con todo, ese cambio é tan só unha posibilidade e Loach é pouco optimista na súa diagnose sobre o estado actual das forzas que aspiran a gran transformación do mundo: «A esquerda tivo un longo período de derrotas [...] Hai unha sensación de que non se pode gañar e ese é un problema.»

Xa, en 1938, no seu clásico Programa de Transición, León Trotski reparaba como o sol podía pasar pola porta dos cavilosos revolucionarios sen deterse: «As condicións obxectivas da revolución proletaria non só están maduras senón que empezaron a descomporse. [...] Todo depende do proletariado, é dicir, da súa vangarda revolucionaria A crise histórica da humanidade redúcese á dirección revolucionaria».

A súa linguaxe pode semellar hoxe en día un tanto ruda e trastempada pero o dilema de don León é o mesmo que subliña Mr. Ken setenta anos despois: As condicións obxectivas están maduradas, as que non están ben logradas son as condicións subxectivas; hai condicións para o proceso pero non actores preparados; non hai falla de necesidade, hai falla de ideas, convicción e confianza nas propias forzas. O corpo [social] pídeo pero a cabeciña [política] está en condicións de dar conta do pedimento. Esa é a vella espiral que segue a desenrolar moitas das impotencias e imposibilidades do noso mundo e do noso tempo.

4 comentários:

Nygard disse...

Condicións obxectivas???
Non sei, non sei... pode estar en crise o modelo de crecemento e de redistribución da riqueza pero considera vostede que hai algo máis???

Dende logo que fallan as condicións subxectivas; teño para min que a sociedade actual -a nosa, a galega- e agora máis "liberal" que fai un anos, dalgún xeito ten máis apegados valores do capitalismo. Certo individualismo permeou removendo
certos lazos sociais, non socialistas, senón propios das sociedades agrarias-tradicionais.

Pero, volvendo ao principio, o que me prantexo é se en realidade a cousa dá para tanto como para falar dun cambio de raiz... Pensemos que nunca o Capitalismo estivo tan estendido a nivel mundial: China, India, Vietnam... a aposta é clara e os avances do sistema, démonos conta, evidentes.

Penso que teremos que contentarnos con reformar o sistema en dúas direccións: desenvolvemento sustentábel e redistribución da riqueza.

En fin, só algunhas reflexións desencadeadas; a ver se un día temos posibilidade de seguir.

Ian disse...

O post está escrito con palabras quizais demasiado fortes produto do influxo dunha xornada histórica (4-N) na abundaran os excesos e hiperboles. Cambio de raíz sería a recuperación dos poderes públicos como actores activos na regulación económico-financeira e na extensión do benestar, un maior control cidadá e parlamentario nas grandes decisións e un participación máis responsabilizada das organizacións da sociedade civil. Cambio de raíz pequeno, unha versión 2.0 do Estado de Benestar da posguerra mundial... por entendernos, nas súas palabras: desenvolvemento sustentábel e redistribución da riqueza.

As condicións obxectivas (os números crus indican que toca darlle unha volta ao modelo do neoliberalismo versión 1.0), a saída pode ser un neo 2.0 ou outra cousa. Sobre a importancia das condicións subxectivas aí está o triunfo de Obama, auténtica política de emocións.

En calquera caso, o post quería transmitir a necesidade de superar os efectos depresivos das derrotas que a esquerda leva acumuladas desde o inicio da revolución conservadora e o fracaso da terceira vía.

Carvalho disse...

Pero penso que esquece América Latina: os procesos progresistas, en ocasións con arestas revolucionarias, que se están a ensaiar en Venezuela, Bolivia, Ecuador, se cadra en Paraguai, asentan na crítica frontal ao ultraliberalismo, ao modelo que, arestora, se vén abaixo. Nesa xeografía sitúase a vangarda. É dicir, dalgún xeito, as condicións obxectivas tamén operan sobre as subxectivas: unha relación dialéctica.

Que ben escribía Trotsky, por certo.

Saúde

Reformar Casa disse...

empresa de reformas en madrid

precio y ofertas de reformas

empresa de reformas

reformar cocina en madrid

reformas

presupuesto reformas

reformar local comercial en madrid

reformar baño en madrid

reformar casa en madrid

reformar cocina

reformar baño

reformar casa

reformar local comercial

reformar piso en madrid

empresa de reformas

reformar piso en madrid