05/05/2009

A recomendación Bradley

En El País dominical recollíase unha sondaxe de Metroscopia na que o Partido Popular avantaxa electoralmente ao PSOE en 1,2 puntos. A entrega do Publicospio de onte sobre a xestión evidencia unha cativa melloría dunha décima respecto da sondaxe do pasado mes de marzo, melloría que en igual medida rexistra tamén o PP. A avaliación que se fai do goberno é mala pero a do Partido Popular é aínda peor, o que non impide que, de celebrarse hoxe as eleccións, vencería a alternativa conservadora.

No tránsito ao século XX, tempos incertos, o filósofo galés Francis H. Bradley formulou un (aparente) desatino: «Cando todo vai mal, non debe ser tan malo probar o peor.» A elección do peor en canto do malo define, na cerna da crise económica e social, un comportamento electoral abraiante pero, en absoluto, inédito. Sen ir máis lonxe, o pasado 1 de marzo un significativo quiñón dos electores galegos, progresistas e galeguistas, fixeron caso (consciente ou inconscientemente pouco importa) da disparatada recomendación Bradley.

A crise económica castiga aos partidos gobernantes –sen importar a cor ideolóxica– e a oposición tórnase nun beneficiario indirecto da falta de perspectivas ou das malas perspectivas económicas. A crise social engorda de xeito populista á oposición por máis que esta dedique todo o seu tempo e enerxías a engrandecer os problemas e non faga o menor amago para achegar calquera caste de solución. As sondaxes certifican que, en termos electorais, do malo, o mellor é o peor.

Aproveitando esta corrente de fondo, a estratexia do Partido Popular sinálase unha secuencia clara: 1) Debate de política xeral do Estado [12-13 de maio]: intensificar o desgaste do goberno. 2) Eleccións europeas [7 de xuño] que, coa máis que previsíbel derrota electoral do PSOE, abrirá unha fase de erosión aguda da credibilidade e de denuncia da falta de lexitimidade dun goberno que non ten a confianza da maioría cidadá. 3) Presentación de moción de censura ao goberno Zapatero para completar o labor de corrosión do crédito político do PSOE e presentar a Mariano Rajoy como novo presidente ás portas da Moncloa. Por máis que a moción de censura sexa derrotada, o obxectivo estará cumprido: o PSOE non será a opción favorita nas vindeiras eleccións xerais, celébrense estas cando se celebren.


Toca convencerse de que a vitoria do Partido Popular non é inevitábel, pero contemos con que a batalla para deixar sen efecto a recomendación Bradley vai ser dura e dolorosa.

4 comentários:

Carlos disse...

inevitábel pensar nas eleccións xerais de 1993 e 1996. Eu vexo a situación do PSOE máis próximo da primeira data que da segunda. O problema pode residir en que o PP está máis próxima da segunda que da primeira. Fariña doutra muiñada é que o BNG estea en 1989 e coa intención decidida de andar aínda máis cara atrás.

Xaquín disse...

Tanto eso do "voto útil" como aquelo de "astencionibus antidemocratibus" non che son conclusións filosóficas. Pero a do Bradley, si. Por algo o desatino debe ser só aparente. Ademais, quen define "o peor"? Un bipartito??

Anónimo disse...

Segue existindo un goberno bipartito? O bipartito xa só existe como coartada para o PPdeG, ou non? Todas as sondaxes electorais, previas ao 1-M, valoraban peor o labor da oposición que a do goberno. E aí os ten gobernando. O malo era o goberno PSOE-BNG e o peor a oposición do PP, segundo se dicía daquela. Quizais hoxe xa se teñan cambiado os papeis, e o malo sexa o goberno PP e o peor a oposición bipartita (RIP). Hai esperanza.

Reformar Casa disse...

empresa de reformas en madrid

precio y ofertas de reformas

empresa de reformas

reformar cocina en madrid

reformas

presupuesto reformas

reformar local comercial en madrid

reformar baño en madrid

reformar casa en madrid

reformar cocina

reformar baño

reformar casa

reformar local comercial

reformar piso en madrid

empresa de reformas

reformar piso en madrid